۹سپتامبر ۲۰۲۵ – بر اساس مطالعه ی جدیدی که در نشریه Cell Reports Medicine منتشر شده است، داروی هِناگلیفلوزین(Henagliflozin) که به طور گسترده برای درمان دیابت نوع ۲ تجویز می شود، اثرات بالقوه ای در کاهش روند پیری نشان داده است.
تلومرها ساختارهایی محافظتی از توالی های تکراری DNA هستند که در انتهای کروموزوم ها قرار دارند. کوتاه شدن تلومرها با گذشت زمان، یکی از شاخص های شناخته شده ی پیری و نشانه ای از آسیب احتمالی به DNA محسوب می شود.
در این مطالعه، تیمی از پژوهشگران چینی ۱۴۲ فرد مبتلا به دیابت نوع ۲ در بازه ی سنی ۳۵ تا ۷۰سال را به صورت تصادفی در دو گروه دریافت کننده ی هِناگلیفلوزین و دارونما تقسیم کردند. نتایج نشان داد که ۹۰٫۵ درصد از افراد دریافت کننده ی هِناگلیفلوزین افزایش طول تلومر داشتند، در حالی که این رقم در گروه دارونما ۶۵٫۶ درصد بود.
با توجه به پیش بینی فدراسیون بین المللی دیابت، موارد دیابت نوع ۲ تا سال ۲۰۴۵ به ۷۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان خواهد رسید. این بیماری متابولیک اغلب با پیری سلولی(senescence) همراه است؛ فرآیندی که در آن سلولها به طور برگشت ناپذیر از تقسیم و تکثیر بازمی مانند و مولکول های التهابی ترشح می کنند که به بافت ها آسیب زده و روند دیابت و عوارض آن را تشدید می کند.
داروهای مهارکننده ی ناقل مشترک سدیم-گلوکز نوع ۲(SGLT2i) مانند هِناگلیفلوزین، با جلوگیری از بازجذب گلوکز در کلیه ها، سطح قند خون را کاهش می دهند. این داروها علاوه بر بهبود متابولیسم گلوکز و چربی، به کاهش وزن کمک کرده و اثراتی مشابه محدودیت کالری(CR) دارند؛ روشی که به طور گسترده برای کند کردن روند پیری شناخته شده است.
در این مطالعه ی چند مرکزی، شرکتکنندگان به مدت ۲۶هفته روزانه ۱۰میلی گرم هِناگلیفلوزین یا دارونما دریافت کردند. علاوه بر شاخص های متابولیسم گلوکز، پژوهشگران طول تلومر در لکوسیت های خون محیطی و سطح فاکتور رشد شبه انسولین ۱(IGF-1) را قبل و بعد از درمان اندازه گیری کردند. نتایج نشان داد که هِناگلیفلوزین موجب افزایش قابل توجه طول تلومر، بهبود متابولیسم گلوکز، افزایش برخی فاکتورهای رشد و تقویت عملکرد ایمنی شد.
هر دو گروه مداخله ی سبک زندگی مشابهی دریافت کردند که احتمالاً در افزایش جزئی طول تلومر در گروه دارونما نقش داشته است، اما افزایش بیشتر در گروه داروی فعال نشان دهنده ی اثر دارویی مستقل است. با این حال، پژوهشگران تأکید کردند که برای اثبات قطعی اثرات ضد پیری این دارو، باید مطالعات بالینی با حجم نمونه بیشتر و بررسی شاخص های متنوع تری از پیری انجام شود.
منبع
:https://medicalxpress.com/news/2025-09-popular-diabetes-drug-anti-aging.html